zaterdag 26 mei 2007

quizvraag: RCA?

Je gaat naar RCA: wat is dit? Blijkt te zijn République Centrafricaine.
Wat weet je daarover: nada!




Ik ga voor zes maanden werken en wonen in Kaga Bandoro, een klein stadje van zo'n 30 000 inwoners in het noorden van het land, zo'n 300 km van de hoofdstad.


De RCA is qua geschiedenis een typevoorbeeld van Afrika: Franse ex (?)-kolonie, onafhankelijk vanaf 1960, een dictator die zichzelf zelfs keizer liet kronen (Bokassa I voor de quizzers), de ene staatsgreep na de andere. Vandaag is de pleger van de laatste coup aan de macht, in de oppositie/rebellen die van de vorige en volgende staatsgreep. Af en toe komt het Franse leger eens tussen, Frankrijk betaalt een lokale vredesmacht en ook de lonen van het centraalafrikaanse leger, vandaar dat ik me afvraag of dit eigenlijk geen kolonie meer is.

Het heeft verder met Burkina Faso gemeen dat het een van de armste landen op de planeet is (171 op 177), maar heeft wel veel natuurlijke 'rijk'dommen: goud, uranium, diamant, olie: meer vloek dan zegen. Je hoort er in België niet veel van, maar het is er niet stabiel, met rebellen in vnl het noordwesten, bevolking op de vlucht, huizen platgebrand, geen scholen of gezondheidszorg meer: vandaar, er is werk te doen.

Qua klimaat verwacht ik me aan vochtig en warm, maar niet heet, weer, met veel groen en natuurpracht. Mijn broer Thomas heeft al een lijstje gemaakt van de te fotograferen beestjes, het valt te bezien of ik een nijlpaard op mijn lens krijg.

Qua internetmogelijkheden zal het beperkt zijn, dus niet zo vaak foto's, maar ik probeer af en toe een berichtje op de blog te posten.

wat vooraf ging

Op een dag besloot ik voor Artsen zonder Grenzen (vanaf nu MSF genoemd) te gaan werken. En zo vroegen ze me in april 2007 om een maand naar Burkina Faso te gaan voor een epidemie van hersenvliesontsteking. Hoe was het, in vier woorden?
-warm: praktisch wordt dit echt lastig als je geen koorts kan meten van patiënten omdat de thermometer permanent op 45° staat.
-kort: vier weken was ik in Burkina: tegen dat je het land, de straten in de stad, de mensen, de collega's begint te kennen, ben je terug weg. Achteraf gezien was het ergste van de epidemie gepasseerd op het moment dat we aankwamen, en na een maand was het werk gedaan.
-niet zeer medisch: in een land met bestaande gezondheidszorg is het belangrijkste werk organisatorisch en supervisie: veel rondrijden en samenwerken met het lokale personeel.
-goed: toffe MSF-equipe, werk verliep vlot en het resultaat is ok.
Dus, een opwarmertje eigenlijk.

Omdat ik liever een volgende maal meer praktisch wou werken, patiënten zien, en niet meer in de hoofdstad zitten, waar je moeilijker integreert, kreeg ik nu een project in de Centraal Afrikaanse Republiek aangeboden: 6 maanden in mobiele kliniek in de dorpen werken: 1 keer per week komen we langs in het dorp, MSF is er de enige voorziening van gezondheidszorg. Ik vertrek 6 juni.

Maar eerst nog wat foto's.

Een typisch gezondheidscentrum: standaard ontwerp, soms de enige stenen construstie in het dorp, naast de school. Hier werken 2 à 3 verplegers, met zeer beperkte middelen.

Tijdens de vaccinatiecampagne: moeilijkste werk is het organiseren van een massa.

Met schoolkinderen is dit iets eenvoudiger: iedereen in de rij!

Kabré, de chauffeur heeft net geleerd hoe hij vaccins moet klaarmaken.

Het eindresultaat.

Gezellige avond met geïmproviseerde kaasfondue.

En nog wat sfeerbeeldjes:



welkom

Welkom op deze blog.
De bedoeling is om regelmatig berichtjes en foto's te posten van mijn werk en leven gedurende de volgende zes maanden in Centraal Afrika.
Uiteraard krijg ik ook graag reacties, en suggesties (onderwerpen) zijn ook welkom.
Een welkom zonder grenzen dus, aan iedereen die wil.