zaterdag 26 mei 2007

wat vooraf ging

Op een dag besloot ik voor Artsen zonder Grenzen (vanaf nu MSF genoemd) te gaan werken. En zo vroegen ze me in april 2007 om een maand naar Burkina Faso te gaan voor een epidemie van hersenvliesontsteking. Hoe was het, in vier woorden?
-warm: praktisch wordt dit echt lastig als je geen koorts kan meten van patiënten omdat de thermometer permanent op 45° staat.
-kort: vier weken was ik in Burkina: tegen dat je het land, de straten in de stad, de mensen, de collega's begint te kennen, ben je terug weg. Achteraf gezien was het ergste van de epidemie gepasseerd op het moment dat we aankwamen, en na een maand was het werk gedaan.
-niet zeer medisch: in een land met bestaande gezondheidszorg is het belangrijkste werk organisatorisch en supervisie: veel rondrijden en samenwerken met het lokale personeel.
-goed: toffe MSF-equipe, werk verliep vlot en het resultaat is ok.
Dus, een opwarmertje eigenlijk.

Omdat ik liever een volgende maal meer praktisch wou werken, patiënten zien, en niet meer in de hoofdstad zitten, waar je moeilijker integreert, kreeg ik nu een project in de Centraal Afrikaanse Republiek aangeboden: 6 maanden in mobiele kliniek in de dorpen werken: 1 keer per week komen we langs in het dorp, MSF is er de enige voorziening van gezondheidszorg. Ik vertrek 6 juni.

Maar eerst nog wat foto's.

Een typisch gezondheidscentrum: standaard ontwerp, soms de enige stenen construstie in het dorp, naast de school. Hier werken 2 à 3 verplegers, met zeer beperkte middelen.

Tijdens de vaccinatiecampagne: moeilijkste werk is het organiseren van een massa.

Met schoolkinderen is dit iets eenvoudiger: iedereen in de rij!

Kabré, de chauffeur heeft net geleerd hoe hij vaccins moet klaarmaken.

Het eindresultaat.

Gezellige avond met geïmproviseerde kaasfondue.

En nog wat sfeerbeeldjes:



Geen opmerkingen: