En? Hoe wast?

Ik ben terug thuis.
Tijd om een einde aan mijn blog te maken.
Een balans.
Als ik jullie nu terug tegenkom, is daar de typische vraag: en, hoe wast?
Moeilijk om daar zo even in twee woorden op te antwoorden. Ik vraag toch ook niet hoe uw leven de afgelopen 6 maanden is geweest? Maar juist, daarom had ik deze blog geschreven, dus:

Ik vond het goed. Ik heb gedaan wat ik al zo lang wilde doen, en wat het was bleek vrij goed te voldoen aan mijn verwachtingen. Ik heb hard gewerkt, soms afgezien, jullie vaak gemist, me soms nutteloos of onmachtig gevoeld. Maar ik vond het goed. Ik ben niet ziek geweest, geen ruzie gehad, mijn plan getrokken en mijn laatste volleybalmatch gewonnen. Ik hoop naast mijn schoenen ook een beetje een positief beeld van mezelf achtergelaten te hebben.

Afrika
De mensen hebben er niets. Juist.
Ze kunnen content zijn met niets. Hm. Hangt het ervan af of ge iets hebt of niet of ge content zijt? Sommigen zijn content, anderen nooit.
Ze trouwen veel te jong en maken teveel kinderen. Juist.
Iedereen wil naar Europa. Ook juist. Geef hen eens ongelijk. Ok, het is hier koud, grijs en onze voetbalploeg kan niet sjotten, maar voor de rest is het hier toch goed.
De mensen zijn dat gewoon. Moeilijk. Kan je het gewoon worden de helft van je kinderen te verliezen? Geslagen te worden door je echtgenoot? Beroofd, verkracht en vermoord te worden?

Artsen zonder Grenzen
MSF zoals we zeggen.
Een volwassen organisatie die er staat.
Die er ook staat als de anderen ons om raad of hulp vragen: een kopie, een zak cement lenen, logies voor twee nachten,...
Medewerkers die hun werk goed doen.
Geld dat terechtkomt waar het moet.

Wat de toekomst nu brengt?
Een glazen bol.
Eerst twee jaar Hibo-praktijk doen, dan zien we wel weer verder.
Intussen, als ik niet werk voor MSF, is het zeker de moeite er geld aan te geven.
En dat raad ik jullie ook aan.
Hoeveel nuttige kerstcadeaus heb je al gekocht?

Goed, beste lezer, ik moet me nog excuseren voor de dt-fouten, die ik nu maar laat staan, en bedank u voor uwaandacht.

groeten vanuit een koud Kessel-Lo,

Paul