verlengingen

Zondag vandaag. Laatste dag van de week. Laatste dag van de wacht. Oef.
Eigenlijk kan ik wel niet klagen, het is al bij al een heel rustige wacht
geweest deze week, maar omdat ik sinds het begin van de week een lichte
keelontsteking had, kon ik mijn slaap ook wel gebruiken. En zondag is, zelfs
van wacht, een beetje ontspanning. Vanmiddag een dik halfuur met Jorge,
Argentijn en dus voetballer, en wat kinderen gaan sjotten. Op het warmste
moment van de dag. Pff, ik ben toch niet meer getraind precies als ik het
niet langer kon uithouden, tegenover die klein mannen. Vroeger in het
sportkot was het toch ook warm soms. Dus wat meer doen. Dus eindelijk ook na
twee maand in Afrika zonder een druppel zonnecrème voor het eerst een beetje
verbrand, ik snap niet waarom, waarschijnlijk omdat ik meestal de zon mijd,
maar ik verbrand hier niet.

En vannamiddag naar de halve finales van de voetbalcompetitie gaan kijken.
Ook wat foto's genomen dit keer, zodat ik over een maand ook eens wat foto's
op de blog kan posten. De match is op 1-1 geëindigd, waarna een kwartier
discussie volgde of er nu verlengingen of strafschoppen moesten volgen.
Volgens mij hadden beide ploegen teveel schrik van penalty's, en waren de
spelers te moe om nog voort te spelen, dus er is beslist om morgen verder te
spelen. Of overmorgen. we zien wel.

Deze week ben ik donderdag ook even naar Kabo op en af geweest: vanaf meer
dan twee auto's in konvooi moet er blijkbaar iemand medisch meereizen, en
vandaar dat ik het mooie Kabo ook eens bezocht heb. Klein, maar mooi, en
beter georganiseerd dan Batangafo, zo lijkt het. Maar wel onrustiger. Dus
toch blij dat ik 's avonds teruggekeerd was, want je bent nooit zeker of je
's avonds wel kan terugkeren, als er juist een overval geweest is op de weg
of zo. Maar ik had mijn tandenborstel niet mee, dus moest ik wel terug
kunnen. Misschien even een woordje over de auto's. Overal in de wereld
gebruikt MSF dezelfde witte Toyota Landcruisers, zeer degelijke auto's, die
al twintig jaar of zo meegaan, maar ook nog steeds nieuw worden gemaakt,
speciaal voor MSF en andere ngo's. Zo een exemplaar was deze week ook
gearriveerd hier, nog nieuw ruikend, 500 km op de teller, waarvan 300 tussen
de hoofdstad en hier. Maar ziet er verder exact hetzelfde uit als de
exemplaren die al 150 000 km's hebben, en een km hier is iets zwaarder dan
op asfaltwegen.

Deze week ook is de actieve screening naar slaapziekte in de stad begonnen
(met bloedtesten). Normaal jaarlijks, maar ondertussen al drie jaar geleden,
het ministerie van gezondheid organiseert dat. Soms denkt ge dan, als ge dit
georganiseerd zou aanpakken zou het probleem snel opgelost zijn: als de
Chinezen een sportstadium kunnen bouwen, wat zou dat geven als ge met grote
middelen geïmporteerd slaapziekte zou aanpakken met Chinese of Cubaanse
dokters. Veel kans dat ge het op een aantal jaar uitgeroeid hebt, maar zou
dat echt het probleem oplossen? Daarmee blijft de armoede nog dezelfde:
kinderen in gescheurde kleren, vuil, ondervoed, hoestend. En duurzame
ontwikkeling, ja, dat begint bij onderwijs zeker: in oktober begint hopelijk
het schooljaar met een maand vertraging, vrijdag is er een ngo gearriveerd
die daarvoor ondersteuning gaat bieden. NRC (Norwegian Refugee Counsil) waar
Noorwegen? wat vluchteling? Soit, ze gaan dus de leraars wat beter opleiden
(kunnen dat gebruiken), en zo gaat het toch maar vooruit zeker? Maar
langzaamaan, of yekeyeke zoals we zeggen.

Na een week volleybal zijn onze twee ballen in panne en al twee pompen kapot
ook, vraag me niet hoe het komt. Aangezien ge in dit boerengat geen
volleybal vindt, heb ik er een uit Bangui besteld, hoop dat hij deze week
aankomt zodat we kunnen verdergaan. Nu het augustus is, regent het ook wel
iets frequenter, maar er is nog genoeg droge tijd om te kunnen sporten.

En hoe is het in België en de wereld? Nog steeds komkommertijd of is het
voetbalseizoen terug begonnen? Aangezien ik nog altijd geen goede frequentie
van Radio France Internationale heb gevonden, weet ik dus niet of ik al een
nieuwe premier heb of binnenkort terug moet gaan stemmen. We zien wel wat de
toekomst brengt: zo weet ik ook nog niet of ik nu de komende maanden toch in
Batangafo blijf, of terugkeer naar Kaga Bandoro. Maar we zien wel. Tot ziens
dus.