De ochtendzon verjaagt de mist, tijd om op te staan.
Eerst wassen en tandjes poetsen.
Maar waar is Paul? Toch niet gaan zwemmen tussen de nijlpaarden?
Neen, veilig op het droge.
En dan naar het werk.
Maar niet met de auto in de file staan.
Liever per fiets. Made in China: over loodverf weet ik niets, maar alles mogelijk is eraan kapot, na 1 jaar!
De weg naar het hospitaal: daar beneden aan het eind naar rechts.
Oei, te ver! Da's juist, ik heb geen remmen.
Het hospitaal, of eigenlijk niet echt, officieel is het enkel Centre de Santé.
hier begint de werkdag
Even passeren langs het labo in reconstructie.
en dan naar de patiënten.
waar Etienne, rots in de branding van de pediatrie, me opwacht.
Na hard labeur is het tijd om uit te zweten,
en eten natuurlijk: daarvoor naar de markt
En de visboer heeft iets gevangen.
en smaken dat dat doet!
amai nie
of het goed was?
we hebben nog niet genoeg gehad.
maar voor het donker wordt nog even een matchke volleyballen.
en dan valt de nacht boven Batangafo.U zag een fictief verhaal gebaseerd op echte foto's, nikske photoshop, maar een beetje uit hun context geplaatst soms. Eventuele overeenkomsten met bestaande personen of gebeurtenissen berusten op loutere toevalligheden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten