nieuws

Hallo daar,

ik ben al tien dagen terug in het land, zijnde de Centraal-Afrikaanse
Republiek, waarvan de helft in Batangafo. Normaal zou ik vrijdag direct zijn
vertrokken, maar wegens de onveiligheid op de wegen zijn we pas dinsdag
kunnen terugkeren. Het extra weekend in Bangui heb ik kunnen gebruiken om
uit te slapen van mijn vakantie (twee nachtvluchten in zes dagen), wat te
vergaderen met de coördinatie, en om te skypen: wonderbaarlijk hoe goed dat
werkt, spijtig dat ik hier in Batangafo enkel via satelliet internet heb.

De reis dinsdag is zonder incidenten verlopen, we vreesden een beetje voor
een overval, gelukkig hebben we de bandieten niet gezien. Wel zijn we af en
toe moeten stoppen, misschien wel tien omgevallen bomen (het had net hard
geregend) van de weg moeten sleuren. En voordien al de collega's van NRC
(Norwegian Refugee Counsil, een ngo die de scholen hier ondersteunt) uit de
modder moeten trekken. Gelukkig is MSF altijd goed voorzien. Mijn exact 56
kilo bagage is heelhuids gearriveerd, en ik heb me ondertussen al wat
lichter gemaakt. Het was wel even wennen terug om het ritme terug te vinden,
maar nu we vandaag met een gloednieuwe bal (nog niet in de stekels gevallen,
dus gelukkig nog heel) het volleybalseizoen hernomen hebben, denk ik dat ik
het werk ook beter zal verteren.

De komende weken zal er weer een grondige verandering komen: andere chirurg,
nieuwe verpleegster, en onze logistieker en medische coördinator moeten ook
nog afgelost worden, hopelijk hebben ze op tijd een vervanger. Ondertussen
is de weg tussen Kabo en Batangafo niet meer veilig, dus onze chef, Jorge,
zien we niet meer, spijtig, en dus zitten we hier een beetje als weesjes.

De politiek gunst zoals gewoonlijk van geruchten, Tsjaad zou de
Centraalafrikaanse president laten vallen hebben, en dus speculeert men ook
over een vertrek van de Franse militairen in het land, wat met de gevechten
tussen regeringsleger en rebellen wel eens snelle verandering zou kunnen
geven. Het is niet voor de eerste maal dat de hoofdstad na twee weken opmars
door een rebellie is ingenomen. Anderzijds zijn er altijd veel geruchten,
afspraken, akkoordjes, overlopers en nieuwe opstanden hier. Maar bon, we
zijn voorbereid moest er iets gebeuren, en we houden volgende week nog een
evacuatieoefening. En de kindjes, die blijven gebeten worden door de muggen:
de malariaparasiet viert weer feest de laatste dagen precies.

En hoe zou het op het thuisfront zijn, ook nog steeds zonder chef (premier)?
Als het zo voortgaat, zal ik voor Sinterklaas een nieuwe regering moeten
vragen, maar ik gok toch op 10 oktober, al zet ik er geen geld op in. Nog
heel veel groeten aan iedereen. Studenten die terug cursussen gaan kopen en
werkmensen die de files terug langer zien worden, terwijl de dagen korter
worden en de blaren bruiner. Het ga jullie goed, en tot de volgende,

Paul