tussen de termieten geschreven

Een update van mijn wedervaren in het hospitaal van Batangafo en daarbuiten.
Deze week ben ik van wacht, wat inhoudt dat ik voor noodgevallen die de
verplegers-consultanten zelf niet kunnen oplossen opgeroepen wordt. Soms,
zoals daarnet bijvoorbeeld voor een verloskundig probleem moet ik dan de
meer ervaren collega's vragen om te komen helpen. Ik merk elke dag hoe
onervaren ik nog ben in tropische of minder tropische ziekten en in het
algemeen. Maar dan moet ik niet beschaamd zijn om uitleg of raad te vragen
aan verpleegsters of andere dokters, die me graag helpen.

Maar de eerste twee wachten waren eigenlijk vrij rustig, al bij al is het
met zo'n 80 bedden geen heel groot hospitaal.

Overdag sta ik dus in voor de pediatrie. Voor de medici: naast de grote
drie: malaria, longontsteking en ondervoeding, heb ik al veel andere zaken
gezien: tetanus, een mogelijks geval van polio, dyfterie (dus ge moet u van
de vaccinatiegraad niet veel illusies maken), gisteren een slangenbeet op
spoedgevallen, nefrotisch syndroom komt ook redelijk veel voor, meestal
veronderstellen we veroorzaakt door traditionele medicatie, neonatale
infecties, vermoedens van AIDS (want omdat we geen behandeling hebben kunnen
we ook geen testen doen), ook slaapziekte natuurlijk, veel huid-en
oogontstekingen door de slechte hygiëne, ook eens iets gewoon als een breuk
of een subobstructie. Over de hygiëne trouwens, we moeten hier veel herhalen
dat de mama's hun kinderen wel goed zouden wassen en de lakens verversen en
zo, want de kinderen zijn soms echt vuil. Als het nodig is moeten we zeep
geven, want sommigen zijn zo arm dat ze zelfs dat niet kunnen permitteren.

Het is goed dat ik nu deze ervaring kan meenemen, als we binnenkort hopelijk
terug beginnen met de mobiele klinieken. Want ik heb wel zin om terug te
keren naar Kaga Bandoro, toch als het rustig blijft tenminste.

Ondertussen is hier gisteren officieel het regenseizoen begonnen: vanaf zes
uur tot tien uur 's morgens heeft het gestortregend en heel het
ziekenhuisterrein stond blank, gelukkig zijn de gebouwen voorzienig twee
drempels hoog gebouwd. Dus kwamen er uiteraard niet veel patiënten op dat
ogenblik. Het gevolg van zo'n stortbui is dat in de volgende dagen de
termieten komen,en dat is dan met hele horden ineens: gisterenavond hebben
de "gardiens" een potje gegrilde termieten gegeten, zomaar voor het oprapen
(naar het schijnt lekker, moet ik ook eens proberen) en ook vanavond zijn ze
weer volop aanwezig, het lastige is dat ze altijd wel een gaatje in de
vliegenramen vinden om binnen te komen en dat ze nu naar mijn computerscherm
komen gevlogen. Zolang ze niet steken ben ik content.

Ondertussen plan ik nog voor zaterdag om ofwel naar de voetbalmatch ofwel
naar de nijlpaarden te gaan kijken. Moeilijke keuze, misschien wordt het
geen van de twee als ik opgeroepen wordt voor mijn wacht.

Negen uur gepasseerd, elektriciteit gedaan, het wordt weer eens tijd om te
gaan slapen.

veel groeten in België of daarbuiten,